در اوایل صدهی ۲۰ میلادی، مردم برای نوشیدن قهوه معمولا پودر قهوه و آب داغ را در دیگ میریختند و منتظر میماندند تا پودر قهوه تهنشین شود و یا آن را الک میکردند و سپس مینوشیدند. البته بسیار بهندرت میتوانستند قهوهای شفاف و تمیز بهوسیلهی الک کردن از قهوه بگیرند چرا که معمولا یا سوراخها بسیار ریز بود یا خیلی درشت و این باعث میشد باز هم برخی ذرات در داخل عصارهی قهوه باقی بماند. البته اگر شانس با کسی یار بود، میتوانست قهوهی خود را با صافیهایی از جنس جوراب میل کند.
ملیتا بنتز که مادر سه فرزند در شهر درسدن آلمان بود، بهدلیل علاقهی زیادی که به نوشیدن قهوه داشت در جستوجوی یک صافی مناسب برای جداسازی سابهی قهوه و آب بود. او آزمایشات و آزمون و خطای خود را به وسیلهی یک فنجان برنجی سوراخشده شروع کرد.

روزی از روزها که درنهایت خستگی بود، دفتر مشق باز فرزندش را روی میز دید که برگهای از آن کثیف شدهبود. آن برگه را برداشت و درنهایت توانست بهوسیلهی آن اولین صافی قهوه را بسازد؛ این نقطه شروع یک انقلاب در صنعت قهوه بود.
و در همان اوایل پتانسیل تجاری اختراع خود را تشخیص داد و خیلی سریع اولین گامهای تجاریسازی اختراع خود را برداشت. در سال ۱۹۰۸ میلادی اختراع خود را در برلین به ثبت رسمی رساند و ثبت تجاری شرکت خود را انجام داد. اگرچه با شروع جنگ جهانی اول محدودیت و سختیهای بسیاری برای تهیهی مواد اولیه بهوجود آمد و آنها را عقب انداخت اما پس از جنگ، در سال ۱۹۲۳ پسر ملیتا وارد کار شد و باعث پیشرفت دوبارهی شرکت شد. درنهایت در دههی ۱۹۳۰ با پیشرفت و خلاقیتی که آنها داشتند، صافیهای کاغذی به شکلی که امروزه معمول هستند به ثبت رسیدند.
